Mijn naam is Elizabeth Christians, geboren in 1975. In het kunst werk voornamelijk autodidact met af en toe een cursus.

Ken je dat? Een lade vol met foto's die ooit nog es ingeplakt worden.. Een harde schijf met tig digitale foto's.. Dat horloge van vaders dat ligt te verstoffen in de kast.. Die babyschoentjes van toen Japie nog zo schattig was.. Allemaal een herinnering aan iets.. 

Een herinnering kan verschillende emoties zijn.. 
Vreugde bij een geboorte van mens of dier.. Verdriet na een afscheid van een geliefde of je eerste auto..
Die gave vakantie die je elke dag wel wilt herhalen..  

Ik zet in opdracht jouw herinnering om in een kunstwerk om er dagelijks naar te kunnen kijken, hoe tof is dat?

Mijn eigen herinnering zijn vooral schilderijen met lyrische abstractie: een spontane improvisatie en directe uiting van gevoelens via penseelvoering of spuitbus. Door deze impulsieve wijze ontstaat een onvoorspelbare en grillige vormentaal die emotioneel geladen is.

Mijn kracht is out-of-the-box, ik volg andere routes dan de voor de hand liggende waarbij ik mijn eigen mening uit en meedenk met dat wat de ander wil.

Ik kunst eigenzinnige beelden met een resultaat waarmee ik de beschouwer probeer te raken. Hierbij kies ik ervoor om mijn werken niet te benoemen waardoor de verbeelding van de toeschouwer wordt geprikkeld in wat hij of zij er zelf bij voelt.

Bij mij is het mogelijk om - door mij of met mij - as van een dierbare in een schilderij of beeld te verwerken om een tastbare herinnering aan de overledene te houden, dit is askunst. Op mijn Askunst pagina is hier meer over te lezen. 

Ik creëer geen kunst, ik kunst!