In een uitgestrekte ruimte van blauw en grijs zweeft een klein rood hart. Het lijkt ver weg, bijna verloren in de oneindigheid, en toch trekt het onmiddellijk de aandacht. De lange rode sporen eronder verraden beweging, verlangen of misschien het gewicht van een herinnering.
Dit werk gaat over hoe liefde soms klein kan voelen tegenover de grootsheid van het leven, maar tegelijkertijd alles betekenis geeft. Over kwetsbaarheid, afstand en de kracht van iets dat blijft oplichten, zelfs wanneer de omgeving donker of ongrijpbaar is.
De openheid van het beeld laat ruimte voor een eigen verhaal. Voor de één is het een hart dat opstijgt, voor de ander een herinnering die blijft hangen of een gevoel dat niet losgelaten wil worden.
